Main menu

Rafael Nadal

Rafael Nadal Parera (ur. 3 czerwca 1986 w Manacor, Majorka) – hiszpański tenisista, były lider rankingu ATP Tour, obecnie plasuje się w nim na drugiej pozycji. Nadal jest zwycięzcą wielkoszlemowych French Open 2005, 2006, 2007, 2008, Wimbledonu 2008 oraz Australian Open 2009 a także mistrzem olimpijskim z Pekinu (2008) w grze pojedynczej.Rodzicami Rafaela są Sebastian Nadal i Ana Maria Nadal Parera. Rafa ma młodszą siostrę, Marię Isabel. Rodzice tenisisty prowadzą restaurację w rodzinnym Manacor na Majorce. Rafael spotyka się z Marią Franciscą "Xiscą" Perelló. Hiszpański tenisista, choć gra lewą ręką, to w rzeczywistości jest praworęczny. Jeszcze kiedy był bardzo młody, jego wujek i trener, Toni Nadal zdecydował, że dwuręczny backhand będzie przynosił Rafaelowi więcej korzyści, jeżeli tenisista będzie go wyprowadzał z silniejszej, prawej ręki. Rafael gra w tenisa od czwartego roku życia. Od początku trenuje go wujek Toni Rafael Nadal ma 185 cm wzrostu i waży 85 kg. Jego ulubione filmy to "Titanic" i "Gladiator". Relaksuje się grając na Playstation, w piłkę nożną, golfa i łowiąc ryby. Zajmuje się też działalnością charytatywną. Jest fanem Realu Madryt Rafael Nadal zadebiutował w gronie zawodowców w 2001. W 2002 roku, jako piętnastolatek wygrał swój pierwszy mecz. W turnieju ATP, rozgrywanym na Majorce pokonał Ramona Delgado, stając się tym samym dziewiątym graczem w erze "open", który wygrał swój pierwszy zawodowy pojedynek przed 16. urodzinami.Pierwsze znaczące sukcesy zaczął odnosić w 2003 – w turniejach na kortach o nawierzchni ziemnej pokonał m.in. utytułowanych rodaków Moyę i Costę, dotarł także do III rundy wielkoszlemowego Wimbledonu na nawierzchni trawiastej. W lipcu 2003 po raz pierwszy awansował do ćwierćfinału turnieju cyklu ATP Tour (w szwedzkim Bastad), a dwa tygodnie potem – po raz pierwszy do półfinału (w chorwackim Umagu). W Umagu, w parze z Hiszpanem Alexem López Morónem, wygrał rywalizację deblistów. Zakończył sezon w czołowej setce rankingu światowego, jako drugi w historii z najmłodszych graczy, sklasyfikowanych w pierwszej setce rankingu ATP.W 2004 dotarł po raz pierwszy do finału (w styczniu t.r. w Auckland), w sierpniu wygrał swój pierwszy turniej ATP Tour w grze pojedynczej – w Sopocie. Przyczynił się do triumfu Hiszpanii w rywalizacji o Puchar Davisa – w I rundzie wygrał decydujący, piąty pojedynek meczu z Czechami (pokonał Radka Štěpánka), w II rundzie w meczu z Francuzami wygrał z Clémentem w singlu oraz z Clementem i Llodrą w deblu, partnerując Tommy'emu Robredo. W finale Pucharu Davisa zdobył punkt w grze pojedynczej, pokonując Amerykanina Andy Roddicka.Sezon 2005 okazał się być dla hiszpańskiego tenisisty przełomowym. Rafa był w finale prestiżowego turnieju w Miami, wygrał imprezy w Costa Da Sauipe, Acapulco, Monte Carlo (ATP Masters Series), Barcelonie i Rzymie (Italian Open, ATP Masters Series), a w czerwcu 2005 – w swoim debiutanckim starcie (wcześniej podobny wyczyn udał się Matsowi Wilanderowi w 1982 roku) – wielkoszlemowy French Open (w półfinale pokonał lidera rankingu światowego Federera, w finale Argentyńczyka Puertę). Po wygraniu French Open w czerwcu 2005 dzielił 1. miejsce w rankingu Champions Race (z Federerem). Nadal jest najmłodszym triumfatorem Roland Garros od 1989 roku, kiedy turniej wygrał 17-letni wówczas Michael Chang Chang pokonał wtedy Szweda Stefana Edberga Kolejne turnieje wygrał w lipcu 2005 – w szwedzkim Bastad i Stuttgarcie, w sierpniu w Montrealu (ATP Masters Series), we wrześniu w Pekinie.Sezon 2006 rozpoczął z opóźnieniem, rezygnując m.in. ze względu na kontuzję (która wykluczyła go wcześniej z Masters 2005) z występu w Australian Open. W kolejnych startach był m.in. w półfinale dużej imprezy w Indian Wells oraz wygrał turniej w Dubaju i obronił tytuły w Monte Carlo, Rzymie a także w wielkoszlemowym Roland Garros. We wszystkich czterech finałach pokonał lidera rankingu Federera. W Rzymie dokonał tego w pięciosetowym, trwającym ponad 5 godzin pojedynku, podczas którego obronił dwie piłki meczowe. Ze względu na trudy turnieju i wyczerpujący mecz finałowy i Federer i Nadal wycofali się z turnieju w Hamburgu, który zaczynał się zaraz po zawodach we Włoszech. W sierpniu, w turnieju w Cincinatti, Rafa przegrał z rodakiem Juanem Carlosem Ferrero. Końcówkę sezonu 2006 Nadal miał słabą. Od czerwca 2006 roku i zwycięstwie w wielkoszlemowym French Open nie wygrał żadnego turnieju. Jeszcze w lipcu 2006 doszedł do finału na kortach trawiastych w Wimbledonie (przegrał w czterech setach z Federerem). Zaczęto mówić o wielkiej rywalizacji Federera i Nadala na światowych kortach (patrz Federer kontra Nadal). Jednak potem było już tylko gorzej. Z US Open 2006 Nadal odpadł w ćwierćfinale, przegrywając w czterech setach z Rosjaninem Michaiłem Jużnym (3:6, 7:5, 6:7, 1:6). Nie obronił też tytułu w Masters Series w Madrycie (odpadł w ćwierćfinale, przegrywając w dwóch setach z Czechem Tomášem Berdychem). Pod koniec roku 2006 zaliczył kolejne przegrane: z Jamesem Blake'em i Rogerem Federerem, tym razem w kończącym sezon turnieju Masters Cup w Szanghaju.Sezon 2007 Rafael rozpoczął przegranym z Xavierem Malisse w dwóch setach półfinałem turnieju Chennai Open. Także w wielkoszlemowym Australian Open nie grał na takim poziomie, do jakiego nas przyzwyczaił. Wyraźnie męczył się, walcząc o wejście do ćwierćfinału turnieju: rozegrał pięciosetowy pojedynek z rewelacyjnym Szkotem Andy Murrayem (6:7, 6:4, 4:6, 6:3, 6:1). Nadal wyraźnie przeważał dopiero w piątym secie. Sprawdziło się to, o czym wcześniej mówili komentatorzy – Murray po prostu nie wytrzymał pojedynku kondycyjnie. Słaba forma Rafy potwierdziła się w ćwierćfinałowym spotkaniu z Chilijczykiem Fernando Gonzálezem Nadal, numer dwa rankingu ATP, nie miał pomysłu na świetnie odbijającego piłki Chilijczyka i łatwo przegrał spotkanie w trzech setach (2:6, 4:6, 3:6). Po tym spotkaniu kolejny raz pojawiły się głosy, że Rafael Nadal powinien wreszcie zrezygnować z usług szkoleniowych swojego wujka, Toni Nadala i rozejrzeć się za innym trenerem. Jednak już w marcu 2007 Rafael pojawił się na kortach w wyśmienitej formie. Co więcej, widać, że poprawił serwis i grę przy siatce. Wydaje się też, że ulepszył swoje i tak już świetne, topspinowe uderzenie z backhandu. W marcu wygrał turniej w Indian Wells (z Đokoviciem). W kwietniu obronił tytuły w zawodach z serii Masters w Monte Carlo (dość łatwo wygrał w finale z Federerem) i Barcelonie (z Cañasem). Na początku maja Rafael po raz kolejny pokonał Rogera Federera tym razem w meczu pokazowym "grass and clay", który odbył się w Palma de Mallorca. Wyjątkowość tego spotkania polegała na tym, że było rozgrywane na korcie ziemno-trawiastym. Połowę kortu pokrywała nawierzchnia ziemna, czyli ukochana przez Rafę "czerwona mączka"- clay a drugą połowę znana z kortów Wimbledonu trawa- grass. Oczywiście wynik tego meczu nie liczy się w oficjalnych statystykach rozgrywek ATP. W maju wygrał też w Rzymie (z Gonzálezem). Turnieje w Monte Carlo, Barcelonie i Rzymie Rafael wygrywa regularnie już trzeci rok z rzędu. Zawody w Rzymie były dla Rafy podwójnie udane: nie tylko trzeci raz z rzędu obronił tytuł, ale też zrewanżował się Fernando Gonzálezowi za przegrany mecz w ćwierćfinale Australian Open 2007 Jednak najtrudniejszy mecz turnieju w Rzymie Rafa zagrał dzień wcześniej, w półfinale z Rosjaninem Nikołajem Dawydienką Spotkanie trwało ponad trzy godziny. Dwa razy wynik setów był rozstrzygany dopiero w tie-breaku a zawodnicy przełamywali swoje podania aż 17 razy. W trzecim, rozstrzygającym secie, przy wyniku 4:4 i podaniu Dawydienki trudno było wyrokować, kto wygra mecz. Nadal ostatecznie przełamał serwis Rosjanina i wygrał, wykorzystując pierwszą piłkę meczową przy własnym podaniu. Mecz zakończył się wynikiem 7:6 (7:3), 6:7 (10:8), 6:4 dla Hiszpana, który z radości położył się na korcie, co czyni zazwyczaj tylko po wygraniu najtrudniejszych pojedynków w ważnych turniejach. Kolejny finał w 2007 roku Rafael osiągnął w turnieju z cyklu Masters w Hamburgu, na tydzień przed rozpoczęciem wielkoszlemowego French Open w Paryżu. Turniej ten miał być potwierdzeniem jego wysokiej formy przed występem i obroną tytułu na kortach Rolanda Garrosa w Paryżu. W meczu finałowym przegrał jednak z numerem 1 światowego rankingu Rogerem Federerem w trzech setach 6:2, 2:6, 0:6. Było to jedenaste spotkanie tych zawodników i czwarte, w którym triumfował Federer. Zwycięstwo jest dla Szwajcara tym cenniejsze, że po raz pierwszy w historii ich pojedynków pokonał Nadala na korcie ziemnym. W Hamburgu Federer triumfował po raz czwarty.Dwa tygodnie później Nadal wygrał z Federerem w finale French Open 6:3, 4:6, 6:3, 6:4, przez co odniósł swój trzeci wielkoszlemowy tryumf i ósme zwycięstwo nad Federerem. Szwajcar zrewanżował się jednak Nadalowi, pokonując go w finale Wimbledonu 7:6, 4:6, 7:6, 2:6, 6:2 po zaciętym i wyrównanym meczu. W czwartym secie, przy stanie 5:2 dla Nadala, Hiszpan poprosił o przerwę medyczną, sygnalizując problemy z kolanem. Nie wiadomo, na ile uraz zdecydował o wyniku – Nadal podchodził do swojego serwisu lekko utykając, wyraźnie oszczędzał nogę. Natomiast w trakcie wymian wydawał się w pełni sprawny. W decydującym, piątym secie Szwajcarowi udało się dwa razy przełamać serwis Hiszpana. Nadal obronił dwie piłki meczowe, ale przy trzeciej nie udało mu się minąć atakującego przy siatce Federera, który zakończył finałowy mecz wolejem z forehandu.Brytyjskie media były zachwycone tym pojedynkiem. Dziennik "Guardian", doceniając postępy Hiszpana w grze napisał: "Prędzej Nadal wygra w Londynie niż Federer zwycięży na Roland Garros w Paryżu". W historii pojedynków dwóch najlepszych obecnie tenisistów świata prowadził Nadal 8:5.Niestety, podczas US Open powtórzyła się historia z poprzedniego sezonu. Hiszpana znów dopadły kontuzje i od początku zawodów nie grał na 100 proc. swoich możliwości. Zmagając się z kontuzją kolana, pokonał m.in. Francuza Tsongę i Serba Tipsarevicia (krecz Serba w 3 secie). Jednak Rafael nie wytrzymał trudów turnieju i odpadł w czwartej rundzie, przegrywając w czterech setach (7:6, 4:6, 6:7, 2:6) ze świetnie grającym rodakiem, Davidem Ferrerem. Podczas Masters Series w Madrycie Rafael pokonał Marcosa Baghdatisa z Cypru i Szkota Andy'ego Murraya, ale w ćwierćfinale przegrał 1:6, 2:6 z późniejszym zwycięzcą całego turnieju, Argentyńczykiem Davidem Nalbandianem. W kończącym sezon Masters Cup w Szanghaju Nadal odpadł w półfinale, przegrywając 4:6, 1:6 z Rogerem Federerem.Sezon 2008 Nadal zaczął od występu na kortach twardych w turnieju Chennai Open w Indiach. Dotarł do finału, w którym spotkał się z Michaiłem Jużnym Przegrał 0:6, 1:6. Rozstawiony z numerem 2 w wielkoszlemowym Australian Open 2008 jako pierwszy tenisista zameldował się w półfinale, pokonując w ćwierćfinale Fina Jarkko Nieminena 7:5, 6:3, 6:1. W półfinale przegrał z Francuzem Jo-Wilfriedem Tsongą 2:6, 3:6, 2:6. W marcu Rafael Nadal bronił tytułu w rozgrywanym na kortach twardych w Indian Wells turnieju z serii Masters. Odpadł w półfinale, przegrywając 3:6, 2:6 z Đokoviciem, późniejszym zwycięzcą całej imprezy. Na przełomie marca i kwietnia Nadal doszedł do finału turnieju Miami. Przegrał 4:6, 2:6 z Rosjaninem Nikołajem Dawydienką Trzeci w cyklu a pierwszy turniej Masters Series na nawierzchni ziemnej w Monte Carlo, gdzie Rafa bronił tytułu, został przez niego po raz czwarty wygrany. W półfinale Nadal pokonał swego pogromcę z Miami, Nikołaja Dawydienkę 6:3 6:2, a w finale Rogera Federera 7:5 7:5. Po nieudanym występie w turnieju z serii Masters w Rzymie (Rafa nie obronił tytułu, przegrał już w drugiej rundzie z rodakiem Juanem Carlosem Ferrero) Nadal wystąpił w zawodach na czerwonej mączce w Hamburgu. W półfinale pokonał nr 3 rankingu ATP Serba Novaka Đokovicia a w finale zrewanżował się Rogerowi Federerowi za dotkliwą porażkę sprzed roku, wygrywając 7:5, 6:7, 6:3. Wygrana w Hamburgu to jedenasty w karierze triumf Nadala w turniejach z serii Masters i pierwsza wygrana na kortach am Rothenbaum. Rogers Cup – turniej Masters na kortach twardych w Toronto to dwunaste zwycięstwo hiszpańskiego tenisisty w imprezie tej rangi. W finale pokonał Niemca Nicolasa Kiefera 6:3 6:2.W pierwszym spotkaniu w turnieju French Open Nadal pokonał Brazylijczyka Thomasa Bellucciego 7:5, 6:3, 6:1. W kolejnych meczach pokonał kolejno: Francuza Nicolasa Devildera 6:4, 6:0, 6:1, Fina Jarkko Nieminena 6:1, 6:3, 6:1, Hiszpana Fernando Verdasco 6:1, 6:0, 6:2. W ćwierćfinale Nadal po raz kolejny zagrał ze swoim rodakiem, tym razem z Nicolásem Almagro Rafael wygrał 6:1, 6:1, 6:1. W półfinale drugi rok z rzędu natrafił na Serba Novaka Đokovicia i pokonał go 6:4, 6:2, 7:6(3). W finale turnieju po raz trzeci spotkał się z Rogerem Federerem. Hiszpan wygrał 6:1, 6:3, 6:0 i odniósł czwarte zwycięstwo na kortach Rolanda Garrosa a tym samym 11 wygraną w 17 spotkaniach ze Szwajcarem. W całym turnieju Nadal stracił zaledwie 41 gemów i ani jednego seta. Ponadto w siedmiu spotkaniach nie odnotował podwójnego błędu serwisowego.Po wygranym French Open Hiszpan- w ramach przygotowań do Wimbledonu – wystąpił w rozgrywanym na trawiastych kortach londyńskiego Queens Clubu turnieju The Artois Championships. W całej imprezie Nadal stracił tylko dwa sety, z Japończykiem Nishikorim w trzeciej rundzie i w ćwierćfinale ze świetnie serwującym Chorwatem Ivo Karloviciem W półfinale Nadal nie dał żadnych szans obrońcy tytułu, Amerykaninowi Andy'emu Roddickowi, pokonując go w dwóch setach 7:5, 6:4. W finale Hiszpan spotkał się z Novakiem Đokoviciem i pokonał Serba 7:6(6), 7:5. Do tej pory Nadal i Đoković grali ze sobą na trawie dwa razy- pierwszy raz w półfinale Wimbledonu 2007 Oba spotkania wygrał Nadal. Za zwycięstwo w The Artois Championships Rafael dostał 84,5 tys. dolarów amerykańskich i 225 punktów do rankingu ATP. Triumf w Londynie to pierwsza w karierze wygrana Nadala na kortach trawiastych. Rafael to zarazem pierwszy Hiszpan, któremu udało się wygrać na trawie od momentu triumfu Andreasa Gimeno w Eastbourne w 1972 roku i pierwszy tenisista, który wygrał na kortach Rolanda Garrosa i Queens Clubu w jednym sezonie.Rafael, rozstawiony z numerem 2, rozpoczął turniej od meczu z Niemcem Andreasem Beckiem. Wygrał 6:4, 6:4, 7:6(0). W drugiej rundzie spotkał się z Łotyszem Ernestsem Gulbisem. Wygrał w czterech setach 5:7, 6:2, 7:6(2), 6:3. W trzeciej rundzie pokonał 7:6(3), 6:2, 6:3 kolejnego Niemca, Nicolasa Kiefera w czwartej wygrał 6:3, 6:3, 6:1 z Rosjaninem Michaiłem Jużnym W ćwierćfinale Nadal wyeliminował reprezentanta gospodarzy, rozstawionego z numerem 12 Szkota Andy'ego Murraya 6:3, 6:2, 6:4, a w półfinale wygrał w trzech setach (6:1, 7:6(3), 6:4) z kolejnym Niemcem, Rainerem Schüttlerem. W finale po raz trzeci z rzędu spotkał się z pięciokrotnym triumfatorem Wimbledonu Rogerem Federerem. Nadal wygrał pierwszego seta 6:4. Na początku drugiego seta Federer przełamał serwis Hiszpana i prowadził już 4:1, jednak od tego momentu Nadal wygrał kolejne 5 gemów i całego seta 6:4. Trzeci set toczył się zgodnie z regułą własnego serwisu. W siódmym gemie Rafael prowadził już 40:0 przy serwisie Rogera, ale Szwajcarowi udało się jednak wygrać gema. Przy stanie 5:4 dla Federera, w Londynie zaczął padać deszcz i spotkanie zostało przerwane. Zawodnicy wrócili na kort po 71 minutach. Doszło to tie-breaka, w którym Federer odnotował cztery asy serwisowe. Wygrał seta, wykorzystując trzecią piłkę setową. W tie-breaku czwartego seta Hiszpan prowadził już 5:2 a potem miał dwie piłki meczowe przy stanie 7:6 i 8:7. Żadnej z nich nie wykorzystał, by w końcu przegrać 8:10. W piątym gemie rozstrzygającego seta, przy stanie 2:2 i 40:40 w Londynie znów rozpadał się deszcz i tenisiści byli zmuszeni po raz drugi tego dnia udać się do szatni. Tym razem przerwa trwała mniej niż 30 minut, więc tenisiści mogli wrócić na kort i kontynuować grę bez pięciominutowej rozgrzewki. W rozstrzygających setach Wimbledonu (trzecim u pań, piątym u panów), przy stanie 6:6 nie dochodzi do tie-breaka. Zawodnicy grają do momentu, gdy któryś będzie prowadził różnicą dwóch gemów. Tak jest też na Australian Open i French Open Wyjątek to turniej US Open, gdzie tie-breaki są rozgrywane także w decydujących setach.Kluczowe okazało się przełamanie serwisu Szwajcara w 15 gemie. Rafael Nadal wyszedł na prowadzenie 8:7 i swoim gemem serwisowym zakończył spotkanie przy czwartej piłce meczowej. Hiszpan z radości upadł na kort a gdy chwilę później podawał rękę Szwajcarowi, dziękując mu za spotkanie, płakał. Mecz trwał 4 godz. 48 min. Nadal przerwał serię 65. wygranych przez Federera meczów na kortach trawiastych i odebrał mu szansę na pobicie rekordu ilości wygranych z rzędu finałów Wimbledonu. W erze open nikomu nie udało się tu wygrać więcej niż 5 razy z rzędu (ostatnim, który tego dokonał, jest tenisista szwedzki Björn Borg Swoim zwycięstwem Rafael Nadal obalił wielokrotnie powtarzany w mediach przesąd: "kto wygrywa na kortach Queens Clubu, nie wygrywa Wimbledonu". Słowa te były często wypowiadane w kontekście amerykańskiego tenisisty Andy'ego Roddicka, który triumfował na kortach Queens Clubu czterokrotnie, ale ani razu nie wygrał Wimbledonu.Brytyjskie media były zachwycone pojedynkiem Nadala i Federera. Dziennik The Guardian opisał transformację Nadala, który zmienił się z "króla mączki" na "władcę trawy" a finałowy pojedynek z Federerem określił mianem "finału finałów". The Times napisał, że finał Wimbledonu 2008 to "najwspanialszy mecz ze wszystkich kiedykolwiek rozgrywanych pojedynków tenisowych" a Daily Telegraph określił spotkanie Nadala z Federerem jako "najlepszy finał w historii". Słów uznania nie szczędził najlepszy polski tenisista w historii, Wojciech Fibak – Tylko wcześniejsze pojedynki Agassiego z Samprasem były tak wspaniałe. Może nawet niedzielny mecz Nadala z Federerem był lepszy. Jestem pod wrażeniem tego chłopaka z Hiszpanii. Nie jest wcale tak, jak mówią niektórzy, że wszystko to zasługa mięśni. Nadal wytrzymał dzięki psychice, wytrzymałości – twierdzi Fibak. Za wygrany finał Nadal dostał 750 tys. funtów oraz 1000 punktów do rankingu ATPPo rozpoczęciu sezonu na północnoamerykańskich kortach twardych Nadal znów zaimponował grą wygrywając Rogers Cup w Toronto (wygrana z Nicolasem Kieferem 6–3, 6–2) i dochodząc do półfinału turnieju w Cincinnati (przegrana z Đokoviciem 1–6, 5–7). Te wyniki w połączeniu ze słabszą grą Federera spowodowały, że od 18 sierpnia 2008 Rafael Nadal po 160 tygodniach przebywania na drugim miejscu rankingu ATP, objął rządy w męskim tenisie stając się nowym numerem 1. Nadal w wielkim stylu wygrał również turniej tenisowy na twardych kortach podczas Olimpiady w Pekinie, pokonując w finale Chilijczyka Fernando Gonzáleza Tym samym powiększył liczbę swoich trofeów o złoty medal olimpijski i dodatkowe 500 punktów do rankingu ATP. W ostatnim turnieju wielkoszlemowym US Open Nadal był postrzegany po raz pierwszy jako kandydat do zwycięstwa. W pierwszych rundach Nadal szedł jak burza, wygrywając bez straty seta kolejne pojedynki z Niemcem Björnem Phau, Amerykaninem De Heartem oraz Serbem Viktorem Troickim. W 1/8 finału stoczył jednak bardzo zacięty mecz z Amerykaninem Samem Querreyem (6–2, 5–7, 7–6, 6–3), a w 1/4 finału z kolejnym Amerykaninem Mardym Fishem (3–6, 6–1, 6–2, 6–4). W półfinale Nadal nieoczekiwanie przegrał dwa pierwsze sety ze świetnie serwującym Szkotem Andy Murrayem 2–6, 6–7 (5). W trzecim secie przy prowadzeniu 3–2 dla Nadala mecz musiał zostać przerwany ze względu na zbliżający się tropikalną burzę. Następnego dnia tenisiści dokończyli mecz. Nadal wygrał trzeciego seta 6–4 i w czwartym przełamał Szkota na 3-1. Ostatecznie jednak przegrał tę partię 4–6 po dramatycznym i stojącym na bardzo wysokim poziomie meczu. Mimo porażki Nadal może uznać swoje występy w turniejach wielkoszlemowych sezonu 2008 za bardzo udane. Wygrał turniej Rolanda Garrosa i Wimbledon, a w Australian Open i US Open dochodził do półfinału. Końcówka sezonu nie była tak imponująca w wykonaniu Nadala, głównie ze względu na ponowie dające o sobie znać kontuzje. Bez problemu dotarł do półfinału turnieju z serii Masters w Madrycie, ale tam niespodziewanie poległ z Gillem Simonem. Zamiast oczekiwanego, piątego w tym sezonie finału między Federerem a Nadalem zaskoczeni widzowie musieli zadowolić się pojedynkiem świetnie dysponowanego Brytyjczyka Murraya z ambitnym młodym Francuzem. Nadal miał zamiar wygrać ostatni turniej z serii Masters w Paryżu, ale w ćwierćfinale skreczował w pojedynku z Davidenką. Z powodu kontuzji wycofał się również z turnieju w Szanghaju.W 2008 roku Nadal dominował w męskim tenisie. Wygrał 3 turnieje z serii Masters oraz 2 turnieje wielkoszlemowe, w których zaimponował niezwykle dynamiczną i agresywną grą. Zdecydowanie wzbogacił i urozmaicił swój tenis, dotąd krytykowany jako prostacki, opierający się wyłącznie na czystej sile mięśni i potężnym leworęcznym forehandowym topspinie. Częściej grał finezyjnie, poprawił backhand oraz serwis, nie bał się podchodzić do siatki. W turnieju Rolanda Garrosa rozgromił wszystkich nie tracąc ani jednego seta, na trawiastych kortach Wimbledonu wszystkie mecze również rozegrał perfekcyjnie, w drodze do finału tracąc tylko jednego seta w pojedynku z Gulbisem. W finale dzięki niezwykłej wytrzymałości fizycznej i psychicznej, zimnej krwi oraz szaleńczej determinacji pokonał będącego w kryzysie Federera w jednym z najpiękniejszych pojedynków w historii tenisa.Nadal rozpoczął nowy sezon od przegranej w finale pokazowego turnieju w Abu Zabi z Murrayem oraz w ćwierćfinale turnieju w Ad-Dausze z Gaëlem Monfilsem.Na Australian Open Nadal pokonał po kolei Belga Christophe Rochusa (6–0, 6–2, 6–2 w 77 minut), Chorwata Roko Karanušicia, Niemca Tommy'ego Haasa oraz Chilijczyka Fernando Gonzáleza bez straty seta. Bardziej wyrównany pojedynek Nadal stoczył z Francuzem Gillesem Simonem w ćwierćfinale, ale po ciężkim i zaciętym meczu wygrał 6–2, 7–5, 7-5. W półfinale wygrał z rodakiem Fernando Verdasco po trwającym ponad pięć godzin meczu 6-7(4:7), 6–4, 7-6(7:2), 6-7(1:7), 6-4. W finale, grając z Rogerem Federerem, wygrał w pięciu setach 7–5, 3–6, 7–6, 3–6, 6-2. Mecz trwał 4 godziny 23 minuty. Nadal zdobył swój 6 tytuł wielkoszlemowy w karierze i jako pierwszy Hiszpan w historii zwyciężył w Melbourne.Dwa tygodnie później Nadal osiągnął finał turnieju na szybkiej nawierzchni w Rotterdamie, ale przegrał po raz trzeci z rzędu z Andy Murrayem. Następnie Nadal wycofał się z turnieju w Dubaju z powodu kontuzji kolana, której nabawił się podczas meczu finałowego z Murrayem w Rotterdamie. W marcu Nadal pomógł swojej drużynie w zwycięstwie nad Serbią w pierwszej rundzie Pucharu Davisa. W Benidorm w Hiszpanii najpierw pokonał Janko Tipsarevicia 6:1, 6:0, 6:2, następnie Novaka Đokovicia 6:4, 6:4, 6:1. Zwycięstwo nad Đokoviciem było dla Nadala dwunastym z rzędu zwycięstwem w meczu singlowym Pucharu Davisa. W Indian Wells Nadal wygrał swój trzynasty turniej z cyklu Masters Series. W czwartej rundzie pokonał po raz pierwszy w karierze Davida Nalbandiana 3:6, 7:6, 6:0, broniąc wcześniej pięć piłek meczowych. W ćwierćfinale Hiszpan odprawił Juana Martína del Potro 6:2, 6:4, w półfinale wygrał z Andym Roddickiem 6:4, 7:6. W finale, który rozgrywany był przy silnym wietrze nie dał szans Andy Murrayowi pokonując go 6:1, 6:2. W kolejnym turnieju z cyklu Masters Series w Miami Nadal dotarł do ćwierćfinału, gdzie przegrał z Argentyńczykiem Juanem Martínem del Potro 4:6, 6:3, 6:7. Była to pierwsza porażka Hiszpana w pięciu konfrontacjach z del Potro.Europejski sezon na kortach ziemnych Nadal rozpoczął od turnieju z cyklu Masters Series w Monte Carlo, gdzie wygrał piąty raz z rzędu. W półfinale pokonał Andy Murraya 6:2, 7:6, a w finale Novaka Đokovicia 6:3, 2:6, 6:1 stając się w ten sposób jedynym tenisistą, który wygrał ten turniej pięć razy z rzędu. Hiszpan wygrał swój 14 turniej z cyklu Masters Series i zrównał się w ilości zwycięstw ze Szwajcarem Rogerem Federerem. Lepszy w tej statystyce jest tylko Amerykanin Andre Agassi z 17 zwycięskimi turniejami. Nadal jest również jedynym tenisistą, który wygrał ten sam turniej Masters Series przez pięć kolejnych lat.Zaraz po zwycięstwie w Monte Carlo, Nadal wziął udział w turnieju w Barcelonie. I tak samo jak w Monte Carlo Hiszpan wygrał ten turniej po raz piąty z rzędu. W pierwszej rundzie miał wolny los, w drugiej pokonał Frederico Gila 6:2, 6:2, następnie Christophe’a Rochusa 6:2, 6:0. W ćwierćfinale Nadal miał zmierzyć się z Davidem Nalbandianem, jednak Argentyńczyk nie przystąpił do meczu z powodu kontuzji biodra. W półfinale Nadal pokonał Nikołaja Dawydienko 6:3, 6:2, a w finale swojego rodaka Davida Ferrera 6:2, 7:5. Nadal wygrał tym samym 35 turniej w karierze (24 na kortach ziemnych), a 4 w sezonie.Po zwycięstwie w Barcelonie Nadal zagrał w kolejnym turnieju z cyklu Masters Series, tym razem w Rzymie. Rok temu przegrał tu niespodziewanie w 2 rundzie ze swoim rodakiem Juanem Carlosem Ferrero. Tym razem niespodzianki nie było. Hiszpan wygrał cały turniej bez straty seta, odnosząc tym samym czwarte zwycięstwo w tym turnieju po sukcesach w 2005, 2006, 2007 roku. Stał się w ten sposób pierwszym zawodnikiem w historii, który wygrał w Rzymie 4 razy. Nadal zaczął turniej od wolnego losu, w drugiej rundzie pokonał Włocha Andreasa Seppi 6:2, 6:3, następnie Szweda Robina Soderlinga 6:1, 6:0, w cwierćfinale wygrał ze swoim rodakiem Fernando Verdasco 6:3, 6:3, a w półfinale w takim samym stosunku pokonał Fernando Gonzáleza z Chile. Finał okazał się powtórką finału z Monte Carlo. Nadal po raz kolejny pokonał Serba Novaka Đokovicia, tym razem w dwóch setach 7:6, 6:2 i odniósł swój 15 triumf w turnieju z cyklu Masters Series. Tym samym brakuje mu już tylko dwóch tytułów Masters Series do wyrównania rekordu Andre Agassiego, który ma w ich dorobku 17.Kolejnym turniejem, w którym wziął udział Rafael Nadal był ATP Masters Series w Madrycie. Po otrzymaniu wolnego losu w pierwszej rundzie, w drugiej Hiszpan gładko pokonał Jurgena Melzera 6:3, 6:1, popełniając w całym meczu tylko 3 niewymuszone błędy. W kolejnej rundzie Nadal miał zagrać z Niemcem Philippem Kohlschreiberem jednak Niemiec nie przystąpił do meczu z powodu kontuzji. Tym samym Nadal awansował do ćwierćfinału bez gry. Tam pokonał swojego rodaka Fernando Verdasco 6:4, 7:5 (w drugim secie Nadal przegrywał już 0:4). W półfinale Hiszpan stoczył epicki bój z Novakiem Đokoviciem i pokonał go po 4 godzinach i 2 minutach 3:6, 7:6(5), 7:6(9), broniąc wcześniej trzech piłek meczowych. Ten mecz był nie tylko najdłuższym meczem (best-of-three) w historii Masters Series, ale także najdłuższym meczem best-of-three w Erze Open. W finale Nadal nie dał rady Rogerowi Federerowi, przegrywając 4:6, 4:6. Tym samym Szwajcar już po raz drugi (wcześniej w finale w Hamburgu 2007) pozbawił Nadala szansy zostania pierwszym zawodnikiem w historii, który wygrałby wszystkie turnieje Masters Series na cegle w jednym roku.We wtorek 19 maja ATP World Tour ogłosiło, że Rafael Nadal został pierwszym tenisistą, który zakwalifikował się do Barclays ATP World Tour Finals, turnieju kończącego sezon z udziałem 8 najlepszych zawodników sezonu.W pierwszej rundzie, grając jako rozstawiony z "jedynką" pokonał kwalifikanta Marcosa Daniela. W drugim meczu Hiszpan spotkał się z Teimurazem Gabaszwilim i wygrał 6:1, 6:4, 6:2. Następnie zwyciężył z Lleytonem Hewittem 6:1, 6:3, 6:1. W 1/8 finału Hiszpan przegrał jednak sensacyjnie z rozstawionym z nr 23 Robinem Söderlingiem 2:6, 7:6, 4:6, 6:7. Porażka z Soderlingiem pozbawiła Nadala szansy ustanowienia rekordu pięciu zwycięstw z rzędu na kortach Rolanda Garrosa. Była to także pierwsza porażka Hiszpana we French Open a także pierwsza porażka na kortach ziemnych w meczach best-of-five (wcześniej wygrał 48 takich meczów). Pomimo porażki w 1/8 finału Nadal ustanowił rekord 31 kolejnych zwycięskich meczów na Roland Garros, poprawiając tym samym wynik Bjorna Borga – 28 meczów.Nadal po przegranej wycofał się z turnieju The Artois Championships rozgrywanego na trawiastych kortach Queens (gdzie triumfował rok temu) z powodu zapalenia ścięgien obu kolan. Hiszpan na konferencji prasowej przyznał, że od czasu turnieju w Miami grał na środkach przeciwbólowych. Nadal następnie wycofał się z powodu kontuzji kolan z obrony tytułu wywalczonego na Wimbledonie i tym samym stracił 2000 punktów w rankingu ATP. Był to trzeci przypadek w historii tenisa i drugi w Erze Open (po Goranie Ivaniševiciu), że zwycięzca Wimbledonu nie bronił tytułu wywalczonego rok wcześniej. W wyniku tej decyzji Nadal 6 lipca 2009 roku stracił numer 1 w rankingu ATP na rzecz Federera.Pierwszym turniejem Nadala po wymuszonej kontuzją przerwie był turniej z cyklu Masters Series w Montrealu, gdzie rok temu Hiszpan wygrał. Nadal odpadł jednak w ćwierćfinale z finalistą tej imprezy Argentyńczykiem Juanem Martínem del Potro, który wygrał 7-6(5), 6-1.W Cincinnati Nadal doszedł do półfinału, gdzie wyraźnie uległ Serbowi Novakowi Đokoviciowi 6-1, 6-4.W pierwszej rundzie (był rozstawiony z numerem 3) łatwo poradził sobie z Francuzem Richardem Gasquetem 6:2, 6:2, 6:3. W drugiej kolejce spotkał się z reprezentantem Niemiec Nicolasem Kieferem i wygrał 6:0, 3:6, 6:4, 6:4. W kolejnym meczu zmierzył się ze swoim rodakiem Nicolasem Almagro. Pojedynek zakończył się zwycięstwem Nadala 7:5, 6:4, 6:4. W czwartej rundzie trafił na rozstawionego z numerem 13 Francuza Gaëla Monfilsa i pokonał go 6:7, 6:3, 6:1, 6:3, w ćwierćfinale Nadal wygrał z Chilijczykiem Fernando Gonzálezem 7:6(4), 7:6(2), 6:0 natomiast w półfinale niespodziewanie łatwo przegrał z Argentyńczykiem Juanem Martínem del Potro 2:6, 2:6, 2:6 osiągając taki sam wynik na US Open jak przed rokiem - czyli półfinał. Nadal wycofał się z meczu reprezentacji Hiszpanii z Izraelem w Pucharze Davisa z powodu kontuzji mięśni brzucha.Nadal powrócił na korty na turniej rangi ATP 500 w Pekinie (zrezygnował wcześniej z występu w turniej ATP 250 w Bangkoku). Doszedł tam do półfinału, gdzie gładko przegrał z Chorwatem Marinem Čiliciem 6-1, 6-3. Na turnieju Masters Series w Szanghaju Nadal dostał się do finału (pokonując m.in. w drugiej rundzie trzech setach Amerykanina Jamesa Blake a, w ćwierćfinale skreczował jego przeciwnik Ivan Ljubičić a półfinale wycofał się z powodu kontuzji Feliciano López . W finale Nadal nie sprostał jednak świetnie dysponowanemu Nikołajowi Dawydience i przegrał w dwóch setach 6-7(3), 3-6. W ostatnim turnieju rangi Masters Series w Paryżu Nadal doszedł do półfinału (po drodze obronił pięć piłek meczowych w niezwykle zaciętym spotkaniu z rodakiem Nicolás Almagro . Tam jednak ponownie uległ dość wyraźnie Novakowi Đokoviciowi (późniejszemu triumfatorowi) 6-2, 6-3. W kończącym sezon turnieju World Tour Final Nadal zagrał słabo i przegrał wszystkie mecze grupowe (z Soderlingiem, Dawidienką oraz Đokoviciem). Nadal odniósł jednak jeszcze w 2009 roku 400 i 401 zwycięstwo w karierze, pokonując w finale Pucharu Davisa Czecha Tomasa Berdycha oraz Jana Hajka (mecz rozgrywano na mączce w Barcelonie). Tym samym pomógł Hiszpanii ponownie zdobyć najważniejsze trofeum tenisowe w rozgrywkach międzynarodowych.Nadal gra bardzo skutecznym agresywnym stylem defensywnym . Swoją grę opiera na szybkości, regularności uderzeń (zarówno z forehandu jak i backhandu) oraz wytrzymałości kondycyjnej. Dysponuje doskonałą pracą nóg i motoryką, jest w stanie odbić dokładnie piłkę na pole przeciwnika nawet z bardzo trudnej pozycji, słynie z bardzo efektywnych i efektownych passing-shotów. Jego charakterystycznym i najskuteczniejszym zagraniem jest topspinowany forehand , dzięki któremu nadaje piłce bardzo dużą rotację (średnio 3200 obrotów na minutę ), choć Nadal gra również bardzo pewnie oburęcznym backhandem. Nadal zazwyczaj stara się dzięki dokładnym topspinowym zagraniom z forehandu wymusić na przeciwniku błąd bądź wyrzucić go daleko poza pole gry, po czym kończy wymianę uderzeniem w pusty kort lub precyzyjnym drop-shotem. Nadal rzadko gra przy siatce, ale jest przy niej zazwyczaj bardzo skuteczny. Jego serwis nie jest zbyt silny, ale bardzo regularny, jako zawodnik leworęczny zazwyczaj silnie slajsuje na backhand zawodnika praworęcznego i stara się uzyskać taktyczną przewagę w wymianie . Nadal słynie z silnej psychiki, wytrzymuje często grę pod dużą presją i wygrywa ważne punkty w decydujących momentach.Styl gry Nadala pasuje najbardziej do kortów ceglanych, głównie dlatego, że jego topspinowany forehand odbija się wyżej na tej nawierzchni niż na jakiejkolwiek innej i sprawie duże problemy zawodnikom praworęcznym, którzy muszą odbijać piłkę backhandem. Nadal jednak udowodnił, że jest w stanie wygrywać na każdej nawierzchni, jako pierwszy zawodnik w erze open dzierżył tytuł wielkoszlemowy zarówno na nawierzchni ceglanej French Open 2008, na trawie Wimbledon 2008 , jak i na nawierzchni betonowej Australian Open 2009 . Jednak styl gry Nadala, który często prowadzi bardzo długie wymiany z głębi kortu, sprawia, iż zawodnik ten jest częściej niż inni gracze ze ścisłej czołówki narażony na przewlekłe kontuzje i wyczerpanie sezonem (pod koniec roku Nadal wygrywa bardzo rzadko i najczęściej pauzuje) .
Tenisowe turnieje toczą się przez większą część roku, jednak tych, którzy nie potrafią żyć bez sportu (jak ja) może zainteresuje: Serwis dla fanów sportów zimowych - Portal Skoki narciarskie albo o hokeju .

Newsy Tenis ziemny według kraju:

Agnieszka Radwańska w półfinale Wimbledonu!

Polka wygrała swój ćwierćfinał na Wimbledonie. Po raz pierwszy w karierze Agnieszka Radwańska zagra w półfinale turnieju z cyklu wielkiego Szlema. Mecz już 5.07. o godzinie 14! Przeciwniczką Polki będzie Angelique Kerber
GotLink.pl - organizacja przyjęć katowice - wody termalne polska - wolne miejsca na noclegi wolne pokoje Darłowo last minut nad morzem - pokoje noclegi Jastrzębia Góra pokoje urlop nad morzem - wczasy nad morzem Rewa noclegi nad morzem